یا امام رضا تسلیت آقا جانم...
یا صاحب الزمان تسلیت آقا جانم....
خانم جان حضرت معصومه تسلیت ....
شهادت امام جواد علیه السلام رو تسلیت عرض مینماییم
و از خدا می خوایم به حق این شب و روز ظهورتون هر چه زودتر برسه.

امام جواد - علیه السلام - فرمودند :
هر که کار زشتی را تحسین و تأیید کند، در عقاب آن شریک می باشد.

«کشف الغمّه، ج 2، ص 349»

همچون نسیم صبح و سحرگاه می رود
هر کس میان صحن حرم راه می‌رود
...
باب‌الجواد راه ورودی به قلب توست
حاجت رواست هرکه از این راه می‌رود



تاريخ : پنجشنبه سوم مهر 1393 | 7:26 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

 گاهی در زندگی اتفاقاتی روی می‌دهد که غرور تمام وجود انسان را فرا می‌گیرد، درست مثل حالا که ما کرمانی‌ها سرشار از غروریم و افتخار می‌کنیم که یک کرمانی هستیم، بی‌شک هر شیعه دیگری هم به جای ما بود، سر از پا نمی‌شناخت، چه افتخاری از این بزرگتر که قرار باشد، گنبد مطهر حرم سیدالشهدا (ع) به دست ما کرمانی‌ها ساخته شود.

کرمان را حسین‌آباد می‌خوانند، زیرا مجالس عزاداری سیدالشهدا (ع) طی سال در گوشه و کنار این شهر برپاست و سینه مردم دیار کریمان سرشار از عشق به اباعبدالله الحسین (ع) است.محرم از راه نرسیده، شهر کرمان لباس سیاه به تن می‌کند و خیمه‌های حسینی در جای‌جای کرمان برپا می‌شود، انگار حالا امام حسین (ع) با اعطای مجوز احداث گنبد و ستون‌های حرم مطهرش مزد و پاداش این عشق حسینی مخلصانه و بی‌ریا را به مردم کرمان داده است.

چند عکس از کارگاه ساخت گنبد جدید امام حسین(ع)برای عزیزانی که در خواست کرده بودند.التماس دعا.

 

 

 

 

برای اطلاع از جزئیات مربوط به ساخت گنبد و ستون‌های حرم مطهر سیدالشهدا (ع) در کرمان با علی مهاجری رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات استان کرمان به گفت‌و‌گو نشستیم که ماحصل این مصاحبه از نظرتان می‌گذرد.

 کرمانی‌ها در عتبات‌عالیات بیشتر در چه حوزه‌هایی فعالیت کردند؟

کرمانی‌ها بازسازی صحن‌ها، آیینه‌کاری و کف‌سازی را در عتبات‌عالیات انجام می‌دادند، زیرا معادن در کرمان نسبت به سایر استان‌ها بیشتر است و مردم استان کرمان هم در زمینه‌های سنگ‌کاری و ... تخصص دارند.

از سوی دیگر علاقه و اراده کرمانی‌ها به ائمه اطهار (ع) و عتبات‌‌عالیات سابقه زیادی دارد و مردم این خطه در ساخت پایه اصلی بنای فعلی اباعبدالله الحسین (ع) در 700 سال قبل هم نقش فعالی داشته‌اند.

 اینکه مردم کرمان 700 سال قبل هم برای ساخت گنبد امام حسین پیشقدم بوده‌اند، آیا در این زمینه سندی هم در اسناد حرمین مطهر وجود دارد؟

این امر در سوابق و کتاب‌ها موجود است، اما حرم هیچ سندی ندارد و سیستم بایگانی منظمی قبل از سقوط صدام وجود نداشته است و با توجه به دشمنی صدام و صدامیان نسبت به ائمه اطهار (ع) به ویژه امام حسین (ع) و امام علی (ع) سعی کردند خودشان اسناد را از بین ببرند.

بازسازی حرم‌های مطهر در تاریخ توسط شیعیان و بیشتر هم توسط ایرانی‌ها انجام شده است و آثار و اشعاری که در حرمین مطهر نصب شده به زبان فارسی بوده است.

صدام متولیانی را گذاشته بوده که این آثار را پاک و یا نابود کنند، اما نتوانسته‌اند و نمونه‌اش کتیبه‌هایی است که امروز در گنبد طلای حضرت علی (ع) و گنبد امام حسین (ع) مجددا نصب شده است.

در واقع متولی حرم شیعه باوفایی بوده که این اسناد را در مکان‌های مختلف از جمله بشکه‌های قیر نگهداری کرده است و بعد از صدام سوابق را آورده و این اسناد در عراق و حتی در ایران تعمیر و در عتبات‌عالیات نصب شده است.

همچنین مُهر نادرشاه افشار پشت خشت‌های نصب شده در ایوان طلا وجود دارد و ما هم زمانی که  برای بررسی مطالعاتی به بالای گنبد امام حسین (ع) رفتیم، مشاهده کردیم که نوشته شده بازسازی گنبد توسط سلسله قاجار انجام شده است.

 لطفا توضیح بفرمایید که چگونه افتخار بزرگ ساخت گنبد امام حسین (ع) نصیب کرمانی‌ها شد؟   

دو سال قبل که ستاد عتبات‌عالیات در کرمان راه‌اندازی شد با توافق با ستاد مرکز پیشنهاد کردیم که انجام پروژه‌ای در عتبات‌عالیات را از صفر تا 100 به کرمانی‌ها بدهند و با توجه به اینکه بحث مطالعه و اجرای گنبد امام حسین (ع) مطرح شده بود، ما برای احداث گنبد پیشقدم شدیم.

همان طور که می‌دانید، گنبد و بقعه امام حسین (ع) در بین تمام گنبدها ویژه است و درجه‌های زیادی بر این گنبد ذکر شده است در حالی که خوردن خاک حرام است، اما خاک گنبد را شفا می‌دانند و طی شبانه‌روز هزاران ملائک برای زیارت گنبد در صف هستند.

همچنین نگاه کردن به گنبد سیدالشهدا (ع) مانند نگاه کردن به خانه خدا است و مسافر زیر گنبد امام حسین (ع) می‌تواند، نمازش را کامل بخواند و ارزش این حرم مشابه مسجد کوفه، حرم پیامبر عظیم‌الشأن (ص) و خانه کعبه است.

 چه دلایلی برای ساخت گنبد جدید امام حسین (ع) وجود دارد؟

گنبد فعلی به علت ساخت و سازهای اطراف حرم سیدالشهدا (ع) از دید چشم پنهان شده است و زائران نمی‌توانند، گنبد را رویت کنند در حالی که در مشهد مقدس از چهار خیابانی که به سمت حرم مطهر ورود می‌کنیم، گنبد آقا را می‌توان مشاهده کرد و عرض ارادت کرد.

 آیا طرح پیشنهادی شما به راحتی مورد قبول عراقی‌ها قرار گرفت؟

طرح حدود 1.5 سال قبل آماده شد و مقامات وقف شیعه عراق، استادان دانشگاه بغداد و مهندسان و تولیت حرم طرح گنبد را پذیرفتند، اما با توجه به اینکه آنها به دنبال لاغرسازی ستون‌های داخل حرم مطهر هم بودند از ما درخواست کردند تا طرحی را هم برای این پروژه آماده کنیم.

ستون موجود بیش از 100 متر از فضای داخلی حرم مطهر امام حسین (ع) را اشغال کرده و دید زائران و طواف در کنار ضریح دشوار است.

گروه مشاور ما مطالعات جدید را آغاز کرد و حدود شش ماه مطالعات انجام شد و در اردیبهشت ماه جاری برای لاغرسازی طرح را بردیم و حضور با اساتید بغداد، کویت و ... و مقامات و مسئولان وقف شیعه عراق و جمعی از مسئولان طرح ارائه شد و مورد پذیرش قرار گرفت.

با توجه به حساسیت این دو پروژه عراقی‌ها احساس می‌کردند که تصمیم‌گیری نهایی باید در رده بالاتر باشد، بنابراین قرار شد از آیت‌الله سیستانی سئوال شود و پس از تایید ایشان برای قرارداد برویم.

آیت‌الله سیستانی اعلام کرده بود که بعد از تایید وزارت آثار «میراث فرهنگی» عراق اقدام شود، ما هم مطالعات صورت گرفته، نقشه‌ها و برداشت‌ها را طی چند نوبت ارسال کردیم و آنها بررسی کردند و نظر مثبت دادند.

در نهایت در مهر ماه سال جاری در عراق با حضور مسئولان استان کرمان، ستاد مرکزی عتبات‌عالیات و مسئولان عراق قرارداد سه پروژه منعقد شد که دو پروژه ساخت گنبد و لاغرسازی ستون‌های حرم مطهر به کرمان واگذار شد.

 اینکه گفته می‌شود، سطح آب در اطراف حرمین مطهر در کربلا بالا است، آیا این امر مشکلات فنی برای اجرای پروژه‌های عمرانی ایجاد نمی‌کند؟

آب‌های زیرسطحی در همه جا رو به بالا آمدن است و طی این سال‌ها بعد از جنگ عراق سطح آب در اطراف حضرت ابوالفضل (ع) و امام حسین (ع) بالاتر آمده و پخش شده است و در سطح یک متر و 30 سانتی‌متری در اطراف حرمین مطهر به آب می‌رسیم.

معجزه این است که آب بعد از این یک متر و 30 سانتی‌متر بالا نیامده و  حتی آجر بالای خودش را مرطوب نکرده است و برای بازسازی‌های صورت گرفته با استفاده از دستگاه باید خاک را بر می‌داشتند.

از نظر فنی تمهیدات لازم اندیشیده شده و نقصی در کار فنی نیست، از تمام استادانی که برای بازسازی حرم امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) درگیر هستند و استادان برجسته سازه و معماری و استادان دانشگاه تهران هم دعوت شده تا برای اطمینان خاطر بیشتر مطالعات صورت گرفته را بررسی کنند.

 آیا محل دقیق دفن اباعبدالله الحسین (ع) در بررسی‌های صورت گرفته مشخص شده است؟

در مقاتل گفته می‌شود که نقطه‌ای که امام حسین (ع) به شهادت رسیدند و پیکر مطهرشان دفن شد، گودال قتلگاه بوده است و به تعبیری گفته می‌شود که جنازه امام در 11 متر به پایین از سطح موجود دفن است و مطالعاتی که با رادار انجام دادند تقریبا این حدس و گمان تایید می‌شود، زیرا تا فاصله 10 متری چیزی رؤیت نشد و بیش از آن هم صلاح نبود که اقدام کنیم.

 گنبد جدید حرم امام حسین (ع) دارای چه ویژگی‌هایی است؟

گنبد جدید از سیستم سازه‌های فضایی سبک است و خشت‌هایی بر روی آن نصب می‌شود، پایه این خشت‌ها هم از جنس مس است و به وسیله طلا آبکاری روی آنها صورت می‌گیرد.

: برای ساخت گنبد به چه تعداد خشت نیاز است و آیا مدت زمانی را برای ساخت گنبد و ستون‌ها در نظر گرفته‌اید؟

پیش‌بینی اولیه ما این است که به حدود 24 هزار خشت نیاز داریم و قرارداد ما برای اجرای این پروژه‌ها دو ساله است.

نحوه جمع‌آوری نذورات و هدایای مردم برای ساخت گنبد امام حسین (ع) چگونه است؟

با توجه به فشارها و محدودیت‌هایی که بود در نهایت توفیق اجرای این پروژه به مردم کرمان داده شده است و ما می‌خواهیم همه مردم در این امر سهیم باشند و جمع‌آوری این اعتبار در داخل و خارج کشور کار چندان سختی نیست.برای خرید هر خشت 2 میلیون و 150 هزار تومان در نظر گرفته شده و نام خریدار و یا خریداران در پشت خشت‌ها حک می‌شود.

 آقای مهاجری هرچند که قرعه ساخت گنبد اباعبدالله الحسین (ع) به نام ما کرمانی‌ها افتاده است، اما بی‌شک بسیاری از مردم در جای‌جای ایران می‌خواهند در ساخت گنبد مطهر شریک باشند، این دل‌دادگان حسینی از چه راه‌هایی می‌توانند در این امر خیر مشارکت کنند؟

حضور و مشارکت عمومی مردم مد نظر قرار دارد، مگر نه اعتقادم این بود که اگر بحث حضور و مشارکت مردم نبود، در شأن امام حسین (ع) نیست که بخواهیم به این نحو اعتبار مورد نیاز را جمع‌آوری کنیم.هنوز اطلاع‌رسانی در سطح گسترده آغاز نشده، اما یک آقا از تهران فیشی را برای خرید خشت فاکس کرد و یا مسافر از اردبیل که در کرمان بوده و بنرهای ستاد عتبات‌عالیات را دیده بود از چند ماه قبل هر ماه مبلغی را به حساب واریز می‌کند.

توصیه من به همشهریانم این است که حواسشان باشد که این فرصت از دست نرود و نذورات خود را به شماره حساب 600 بانک رسالت، 333 بانک تجارت و ... واریز کنند.

التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393 | 14:52 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

حسین سلطان عشق،عباس ساقی عشق،زینب شاهد عشق و سجاد راوی عشق. کاروان عشق در راه است و خود "عشق" نیمه شعبان خواهد آمد...اعیاد شعبانیه  بر همه شیعیان مبارک باد.

آیا حوریه‌ای بهشتی به نام «لعیا» در زمان تولد امام حسین(ع) حضور داشته است؟

از کتاب‌های فراوانی که درباره ائمه اطهار(ع) و کرامات آنان از هنگام تولد نگاشته شده است، دو کتاب «حلیة الأبرار فی أحوال محمّد و آله الأطهار(ع)‏» و «مدینة معاجز الأئمة الإثنی عشر» است. این دو اثر؛ تألیف نویسنده گرامی شیعه در قرن یازدهم و ابتدای قرن دوازدهم، به نام سید هاشم بحرانی است.
روش و طریق نویسنده در این دو کتاب و دیگر کتاب‌هایی که نگاشته، اعتماد به روایات است و در همین راستا روایاتی که به گونه‌ای دارای ضعف سند بوده و یا مرسل‌اند را نیز جمع‌­آوری کرده است.
در بیان رویدادهایی که در زمان تولد امام حسین(ع) اتفاق افتاده؛ در این دو کتاب، حدیثی از ابن عباس نقل می‌شود که جز نام ابن عباس، شخص دیگری در سند ذکر نشده و بر این اساس، روایت مرسل است.
در این روایت، ابن عباس می‌گوید: «زمانی که خداوند می‌خواست امام حسین(ع) را به حضرت فاطمه(س) هدیه کند، به یکی از حوریان بهشت به نام لعیا - که زیباترین حوریان بود به طوری که وقتی در بهشت می‌خواستند به زیبا‌رویی نظر کنند به او نگاه می‌کردند و تمام بهشت با نور پیشانی و گونه‌هایش روشن و قصر او بر فراز همه قصرها بود- وحی فرمود تا به زمین آمده و مونس حضرت زهرا(س) و قابله‌ی آن‌حضرت باشد. لعیا بر حضرت فاطمه(س) نازل شد و سلام کرد و احوال ایشان را پرسید. حضرتشان چون چیزی برای فرش کردن اتاق نداشتند از حضور این میهمان گرامی شرمگین شدند که در این هنگام حوریه‌ای از بهشت، فرشی در اتاق پهن کرد تا لعیا بر آن بنشیند. سپس امام حسین(ع) در وقت فجر، زاده شد و لعیا او را گرفته و بوسید و با دستمالی بهشتی او را خشک کرده و دوباره چشمانش را بوسید و تولد این فرزند را به دختر پیامبر(ص) تبریک گفت ...

التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : شنبه دهم خرداد 1393 | 11:51 | نویسنده : انا مجنون الحسین |


یک سال و نیم صبح و شب روضه خوان و سینه زن حسین بودی و مردم مدینه را اشک برچشم و خون به دل کرده بودی. 
  یک سال و نیم در مسجد النبی(ص) فریادت به آسمان بلند بود که حسینت را در مقابل چشمانت سر بریدند  و به پیامبر(ص) شکایت این نامردمان را می کردی. 
 یک سال و نیم روبه نجف با پدرت علی (ع) درد و دل می کردی و از بی حرمتی ها سخن می گفتی...

سالروز شهادت زینب کبری (سلام الله علیها)، دخت علی مرتضی، پیام آور کربلا، الگوی شکیبایی و تقوا، عابده آل علی (علیه السلام) و عقیله بنی هاشم را به تمام پویندگان راه ولایت و عاشقان خط سرخ شهادت تسلیت باد. 

میشه صحت این موضوع رو که يكي از علماء گفته است حضرت زينب (س) بر اثر حادثه اي از دنیا رفتن ظاهرا بر اثر خفگي در آب فوت كردند را بررسی کنید؟
در هيچ کدام از مآخذ و منابعي که مراجعه کرده ايم ديده نشده که حضرت زينب کبري(س) در نهر آبي غرق شود. برخي از منابع و مآخذي که مورد مراجعه قرار گرفت از اين قرار است: اعيان الشيعه، ج 7، چاپ رحلي، حرف زاء - اسدالغابه، ج 7، کتاب النساء، چاپ بيروت - الاصابه في تمييز الصحابه، ج 4، کتاب النساء، چاپ مصر - طبقات، ج 8، چاپ بيروت - الاعلام، زرکلي، ج 3، چاپ نهم بيروت - معجم رجال الحديث، ج 24، ص 219، شماره مسلسل 15659 - تاريخ طبري، ج 4، حوادث سال 40 هجري و حوادث سال 60 - بحارالانوار، ج 45، ج 28، ج 44 و ج 42 - تاريخ و اماکن سياحتي و زيارتي سوريه، اصغر قائدان - منتخب التواريخ - تنقيح المقال، ج 3، فصل نساء - رياحين الشريعه، ج 3 - زندگاني زينب کبري، شهيد دستغيب - المجالس السنيه، سيد محسن امين - منتهي الامال، ج 1 - زينب الکبري من المهد الي اللحد، سيد محمد کاظم قزويني، ص 696 و کتاب هاي ديگر.
در هيچ کدام از اين منابع مسأله غرق شدن مطرح نشده است. دشمنان اهل بيت(ع) اينگونه داستان ها را مي سازند تا در بين مردم از شخصيت اين بزرگواران کم کنند. حضرت زينب يک شخصيت مورد احترام براي همه بود و همواره با او افرادي بودند و در خدمت او بودند. او تنها نبود تا در آب خفه شود.
درباره چگونگي وفات حضرت زينب کبري بايد گفت: براساس برخي از نوشته ها آن حضرت مريض شد و به طور طبيعي وفات کرد (منتخب التواريخ، ص 67).
و اين احتمال طبيعي تر به نظر مي رسد چون آن حضرت آن همه سختي و مصيبت ديد و در سايه آنها بيمار شد. براساس برخي از احتمالات حضرت زينب کبري توسط عوامل يزيد مسموم شد و به شهادت رسيد (زينب الکبري من المهد الي اللحد، ص 592).
اين احتمال هم دور نيست چون حضرت زينب همه وقايع کربلا را ديده و وجود او يادآور مصائب کربلا و يادآور فجايع حکومت يزيد است و يزيد نمي تواند او را تحمل کند. البته دشمن در انجام اين کارها سند به دست کسي نمي دهد و در خفا و پنهاني دست به اين اعمال مي زنند.
در تاريخ وفات آن حضرت هم اختلاف هست. مشهور اين است که آن حضرت در 15 رجب سال 62 هجري روز يکشنبه وفات کرده است .

 التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : پنجشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1393 | 7:43 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

معذرت میخوام از امام زمان (عج) بازدید کنندگان زیاد سوال کردن مجبور شدیم  پاسخ بدیم هر چند خودم راضی به نوشتن روضه باز نبودم آجرک الله یا صاحب الزمان ببخش آقا جان....

درباره این‌که چرا شمر گلوی مبارک امام حسین(ع) را از جلو نبرید با توجه به نقل‌هایی که برای چگونگی شهادت امام حسین(ع) وارد شده، می‌توان چند احتمال داد:
1. افراد دیگری -غیر از شمر- که می‌خواستند نزدیک امام حسین(ع) شوند و او را به شهادت برسانند، همین که امام به آنها نظری می‌افکند، تنشان می‌لرزید و شمشیر از دستشان می‌افتاد؛ برخی از مورّخان متأخّر و معاصر به نقل از ابومخنف گفته‌اند: «اولین شخصی که با شمشیر کشیده به سوی امام پیش تاخت، شبث بن ربعى بود. امام حسین(ع) به جانب او نظرى افکند. شبث را رعده‌اى گرفت و لرزید و شمشیر از دستش افتاد و ‏گفت: «معاذ اللّه که من خداى را ملاقات کنم و ذمه من مشغول به خون حسین باشد»


همچنین در ادامه به نقل از ابو مخنف گفته‌اند: سنان بن أنس با شماتت و با عصبانیت رو به شبث کرد و گفت: «مادر بر تو بگرید و قوم تو تباه گردد! چرا از قتل او دست بازداشتى و روى برداشتی؟»


شبث گفت: «چون چشم بگشود و مرا نظاره کرد، چشم‌هاى رسول خدا را دیدم. نیروى من برفت و اندامم بلرزید».
سنان گفت: «این شمشیر مرا ده که من از براى قتل او شایسته‌‌تر از تو هستم».
سنان شمشیر را برداشت و به سمت
امام حسین(ع) رفت. هنگامی که نزدیک شد، رعدی عظیم او را فرا گرفت و سخت بترسید، چنان‌که شمشیر از دست او افتاد و گریخت. شمر او را سرزنش کرد و گفت: «چرا بگریختى؟»
سنان گفت: «چون چشم به سوى من بگشود، شجاعت پدر او یادم آمد. پس گریختم».


خولى بن یزید اصبحى، تصمیم گرفت که سر مبارک امام(ع) را از تن دور کند. وى نیز چند قدمى برداشت و رعدتى او را گرفت و فرار کرد.
شمر گفت: «چه مردم ترسویی هستید! هیچ‌کس سزاوارتر از من نیست در قتل او». سپس شمشیر گرفت و بر سینه امام حسین(ع) نشست.
در برخی منابع جزئیات این حادثه بیان نشده، بلکه تنها به ترس و لرزش این افراد از هیبت و عظمت
امام حسین(ع) اشاره شده است. بنابر این، اصل ترس افرادی مانند سنان بن انس پذیرفتنی است.
شاید با توجه به این جریانات، برای این‌که شمر ملعون به عاقبت این افراد دچار نشود، سر
امام حسین(ع) را از پشت برید تا چشم او به چشم امام حسین(ع) نیفتد.


2. علامه مجلسی می‌نویسد: در بعضى از کتاب‌های معتبر از طبری و او از طاوس یمانى نقل کرده است: «...پیامبر اسلام(ص) پیشانی و گلوى امام حسین(ع) را زیاد می‌بوسید».
همچنین به نقل از کتاب «معدن البکاء فی مقتل سید الشهداء»آمده است: شمر خواست سر امام حسین(ع) را از گلو جدا کند، ولى شمشیرش نبرید، امام حسین(ع) فرمود: «واى بر تو! آیا می‌پندارى شمشیر تو جایى را که رسول خدا(ص) بر آن فراوان‏ بوسه زد می‌برد»؟! شمر (برآشفت و) آن‌حضرت(ع) را به رو افکند و سر مطهرش را از قفا جدا کرد. ولی این بخش از سخن امام حسین(ع) که «آیا می‌پندارى شمشیر تو جایى را که رسول خدا(ص) بر آن فراوان‏ بوسه زد می‌برد»، پیش از شهادت و هنگام نشستن شمر بر سینه امام حسین(ع)، در منابع و مقاتل معتبر ذکر نشده است. به هر حال، با فرض پذیرش این نقل؛ چون گلوی امام حسین(ع) مکان بوسه پیامبر اسلام(ص) بوده، شمر سر امام حسین(ع) را از پشت برید.

آآآآآآآآآآخ حسین آخر میکشی مرااااا اربااااااااااااب
 التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : چهارشنبه سوم اردیبهشت 1393 | 11:29 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

◥ بهــــانه ای برای لعن ◣
◄ به بهانه ایام فاطمیه،مقدسات اهل سنت را لعن نکنیم.◄

                          ▬◄امام رضا علیه السلام فرمودند:

┘◄خدا رحمت کند آن بنده ای را که ما را نزد مردم [اهل سنت] محبوب گرداند و منفور آنها نکند. به خدا قسم اگر محاسن کلام ما را روایت می کردند ارجمندتر بودند و هیچ کس نمی توانست به آنها هیچ نسبتی بدهد.
(الکافی ج 8 ص 229 حدیث 293)

  ▬◄حضرت آیت الله امام خامنه ای :
┘◄هرگونه گفتار یا کردار و رفتارى که در زمان حاضر سوژه و بهانه به دست دشمن بدهد و یا موجب اختلاف و تفرقه بین مسلمین شود 【 شرعاً حرام اکید 】است.
▬◄حضرت آیت الله بهجت :

┘◄چه بسا ... این کارها موجب اذیت و آزار و یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشورهای دیگر در اقلیت هستند گردد در اینصورت اگر یک قطره خون از آنها ریخته شود ما مسبب آن و یا شریک جرم خواهیم بود.

▬◄آیت‌الله مکارم شیرازی :

┘◄اولاً: روایتی با عنوان رفع قلم در آن ایام مخصوص در منابع معتبر نداریم. و ثانیاً بر فرض چنین چیزی باشد که نیست مخالف کتاب و سنت است و چنین روایتی قابل پذیرفتن نیست و حرام و گناه در هیچ زمانی مجاز نیست هم چنین سخنان رکیک و کارهای زشت دیگر. و ثالثاً: تولّی و تبرّی راه‌های صحیحی دارد نه این راه‌های خلاف.

▬◄آیت‌الله نوری همدانی :
┘◄چیزی به عنوان رفع قلم در روز به خصوصی نداریم و مسلمانان باید از تفرقه بپرهیزند و از هر چیزی که موجب وهن مذهب می باشد جداً اجتناب نمایند
 

▬◄نظر آیت الله وحید درباره لعن:

┘◄حضرت آیت‌الله شیخ "حسین وحید خراسانی" در درس خارج فقه، بی‌احترامی به خلفای اهل سنت را مردود دانست و از شاگردان خود خواست از این گونه اعمال خودداری کنند.

گفتنی است که در حاشیه برگزاری درس خارج فقه حضرت آیت‌الله وحید خراسانی، ایشان با نهی از بی‌احترامی به خلیفه دوم اهل سنت، از شاگردان خود خواست همانند گذشته، از توهین به خلفای اهل سنت پرهیز کنند.

▬◄تـــذکـــر :
شمایی که عکس و تذکر بقیه الله لقلقه زبانت است،شمایی که دعای فرج از زبانت نمی افتد و گناه را سیلی بر صورت حجت ابن الحسن علیه السلام میدانی،معنای【 شرعاً حرام اکید 】میفهمی؟معنای شرکت در قتل شیعیان مومن در بلاد دیگر را میفهمی؟؟ معنای تجاوز به ناموسشان و خریدو فروششان را میفهمی؟
این چه غلط بزرگیست؟ما کثیفتریم که دانسته در این امر شرکت میکنیم،یا آتش زنندگان در خانه اهل البیت؟آنها که دم از محبت نمیزدند،ما میزنیم! ! !
خجالت نمیکشید؟باید حتما قیامت بشود تا مطمئن شویم در قتل چند شیعه دخیل هستیم؟

التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : یکشنبه هفدهم فروردین 1393 | 10:20 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

                                مــن چه می دانم مستجاب الدعوه بودن
                                     و دعای "اللهم عجل وفاتی" را
                              چه می دانم "حوراء الانسیه " و سیلی را
                                چه می دانم پاره تن رسول و در و دیوار
                                  چه می دانم سپر شدن یعنی چه ،
                          ولی چه زیباست علی و زهرا بودن که یکی
          سپرش را می فروشد برای زندگی و دیگری سپر میشود برای زندگی
                                نمیدانم... نمیدانم... نمیدانم تـــو را...
                                 التماس دعای کربلا دارم.یاحسین


تاريخ : شنبه بیست و چهارم اسفند 1392 | 10:13 | نویسنده : انا مجنون الحسین |

از جمله اتهامات اهل سنت به شیعیان در خصوص تصمیم امام حسین است .آنان می گویند رها نمودن در وسط کار خلاف شرع است .چرا امام حسین روز عرفه و قبل از عید قربان مکه را ترک گفت؟

 یكی از سوالاتی كه شاید به ذهن خیلی ها خطور كند،مربوط به خارج شدن آن حضرت از مكه مكرمه روز هشتم ذی الحجة،درست روزی كه حاجیان بیت الله الحرام،آماده انجام مناسك حج می شوند،می باشد.واین سوالی است كه خیلی ها می پرسند كه چرا امام حیسن-علیه السلام- صبر نكردند تا حج خود را تمام كرده،سپس از مكه خارج شوند،چه عاملی سبب شد تا آن حضرت حج خود را رها كرده و از مكه خارج شدند.در اینجا به دلایل این امر خواهیم پرداخت.

قبل از آنكه به تحلیل تاریخى این پرسش بپردازیم، باید این نكته را متذكر شویم كه از دیدگاه فقهى، این سخن مشهور كه امام حسین (ع) حجّ خود را نیمه تمام گذاشت، سخن نادرستى است زیرا امام (ع) در روز هشتم ذى حجه «یوم الترویه» از مكّه خارج شد. در حالى‏كه اعمال حجّ- كه با احرام در مكّه و وقوف در عرفات شروع مى‏شود- از شب نهم ذى حجه آغاز مى‏شود. بنابراین، امام (ع) اصولًا وارد اعمال حج نشده بود، تا آن را نیمه تمام گذارد..

 مسلماً آن حضرت در هنگام ورود به مكّه، عمره مفرده انجام داده و چه بسا در طول اقامت چند ماهه خود در مكّه و احتمالًا در فاصله‏هاى مختلف، اقدام به انجام اعمال عمره كرده بود. اما انجام اعمال عمره مفرده، به معناى ورود در اعمال حجّ نمى‏شود. در برخى از روایات تنها از انجام عمره مفرده از سوى امام (ع) سخن به میان آمده است.

از نقطه نظر تاریخى بالاخره این پرسش باقى است كه با وجود آنكه یكى از علل انتخاب مكّه، داشتن فرصت مناسب براى تبلیغ دیدگاه خود بود چرا در این شرایط زمانى ویژه- كه اوج حضور حاجیان از سرتاسر نقاط مختلف در مكّه، عرفات و منا است و بهترین فرصت تبلیغى براى آن حضرت فراهم آمده است- نابهنگام و به صورت ناگهانى مكّه را ترك كرد؟

 به طور خلاصه مى‏توانیم علل این تصمیم ناگهانى را چنین ذكر كنیم:

۱- احتمال خطر جانى

از برخى عبارات امام حسین (ع)- كه در مقابل دیدگاه شخصیت‏هاى مختلفى كه با بیرون رفتن آن حضرت از مكّه و حركت به سوى كوفه مخالف بودند، ابراز شده- چنین بر مى‏آید كه امام (ع) ماندن بیشتر در مكّه را مساوى با بروز خطر جانى براى خود مى‏دانست چنان‏كه در جواب ابن عباس مى‏فرماید: «كشته شدن در مكانى دیگر براى من دوست داشتنى‏تر از كشته شدن در مكّه است».

در پاسخ عبداللَّه بن زبیر نیز فرمود: «به خداوند سوگند اگر یك وجب خارج از مكّه كشته شوم، براى من دوست داشتنى‏تر است تا آنكه به اندازه یك وجب در داخل مكّه كشته شوم. به خداوند سوگند اگر من به لانه‏اى از لانه جانوران پناه برم، مرا از آن بیرون خواهند كشید تا آنچه را از من مى‏خواهند، به دست آورند». امام (ع) در برخورد با برادر خود محمد حنفیه، به صراحت سخن از قصد ترور یزید در محدوده حرم امن الهى نسبت به جان خود سخن به میان آورد. بالاخره در بعضى از متون به صراحت سخن از این مطلب به میان آمده كه یزید، عده‏اى را همراه با سلاح‏هاى فراوان براى ترور امام حسین (ع) در مكّه فرستاده بود.

۲-شكسته نشدن حرمت حرم

در ادامه برخى از عبارات پیش گفته، تذكّر این نكته از سوى امام حسین (ع) وجود داشت كه نمى‏خواهد حرمت حرم امن الهى، با ریخته شدن خون او در آن شكسته شود گرچه در این میان گناه بزرگ از آن قاتلان و جنایتكاران اموى باشد.

آن حضرت این مطلب را در برخورد با عبداللَّه بن زبیر و به گونه تعریض‏آمیز نسبت به او- كه بعدها در مكّه موضع گرفته و لشكریان یزید حرمت حرم را خواهند شكست- به صراحت بیان مى‏دارد. ایشان در جواب ابن زبیر مى‏فرماید:

«انّ ابى حدثنى ان لها كبشاً به تستحلّ حرمتها فما احبّ ان اكون انا ذالك الكبش»(7) «پدرم على (ع) «براى من نقل كرد كه در مكّه قوچى است كه به وسیله آن حرمت شهر شكسته مى‏شود و من دوست ندارم كه مصداق آن قوچ باشم».

التماس دعای کربلا دارم.یاحسین



تاريخ : پنجشنبه پانزدهم اسفند 1392 | 7:45 | نویسنده : انا مجنون الحسین |
.: Weblog Themes By BlackSkin :.